CZYM SĄ SYSTEMY ODDYMIANIA?

Systemy oddymiania można porównać do płuc budynku – na co dzień pozostają niewidoczne, ale w chwili pożaru odgrywają niezwykle ważną rolę w ochronie życia i mienia. Są to instalacje przeciwpożarowe, których zadaniem jest usuwanie dymu oraz gorących gazów powstających podczas pożaru z wnętrza obiektu. Dzięki temu utrzymują w budynku warunki umożliwiające bezpieczną ewakuację ludzi i sprawne działania straży pożarnej. W poniższym artykule wyjaśniamy, czym dokładnie jest system oddymiania, przedstawiamy rodzaje takich systemów oraz opisujemy kryteria wyboru odpowiedniego rozwiązania. Treść jest skierowana do osób początkujących, szukających podstawowych informacji na temat tych instalacji.

Czym jest system oddymiania?

System oddymiania to specjalny system bezpieczeństwa pożarowego montowany w budynkach, którego głównym celem jest usunięcie dymu i toksycznych spalin w razie wystąpienia pożaru. Podczas pożaru dym bywa bardziej niebezpieczny niż sam ogień – ogranicza widoczność, utrudnia oddychanie i może powodować zaczadzenie. Poprzez aktywne usuwanie dymu z pomieszczeń i klatek schodowych system oddymiający chroni drogi ewakuacyjne przed zadymieniem, co pozwala ludziom szybciej i bezpieczniej opuścić zagrożony budynek. Jednocześnie zmniejsza się temperatura i toksyczność gazów wewnątrz obiektu, co ułatwia strażakom dostęp do źródła ognia i prowadzenie akcji gaśniczej.

Typowy system oddymiania uruchamia się automatycznie natychmiast po wykryciu pożaru – sygnał może pochodzić z czujki dymowej lub być nadany ręcznie przez przycisk alarmowy. W ułamkach sekund centrala oddymiania wysyła polecenia do urządzeń wykonawczych, które otwierają klapy dymowe, okna oddymiające lub uruchamiają wentylatory. Tworzą się w ten sposób kanały, przez które dym wydostaje się na zewnątrz budynku. Cały proces odbywa się bardzo szybko, zanim dym rozprzestrzeni się po obiekcie, dzięki czemu kluczowe ciągi komunikacyjne pozostają wolne od dymu. Działanie systemu jest zwykle zintegrowane z systemem sygnalizacji pożaru (alarmem przeciwpożarowym) – pożar zostaje wykryty i zgłoszony, a następnie automatycznie uruchamiane jest oddymianie oraz alarm dla ludzi znajdujących się w budynku.

Zastosowanie systemów oddymiania i wymagania prawne

Instalacje oddymiające są nieodłącznym elementem zabezpieczeń w wielu budynkach, zwłaszcza tam, gdzie występuje duże ryzyko gromadzenia się dymu podczas pożaru. Polskie przepisy przeciwpożarowe ściśle określają, w jakich obiektach systemy oddymiania są wymagane. Celem tych regulacji jest zapewnienie minimalnych warunków do ewakuacji i akcji ratunkowej w przypadku pożaru. Przykładowo, zgodnie z przepisami system oddymiania powinien być zainstalowany między innymi w:

Budynkach wysokich i wysokościowych – wszystkie obiekty o znacznej wysokości (np. wieżowce mieszkalne i biurowe) muszą posiadać oddymianie klatek schodowych oraz szybów windowych, aby zapewnić bezpieczne wyjście z górnych kondygnacji.
Zamkniętych garażach – podziemne lub wielopoziomowe garaże o dużej powierzchni (powyżej określonego progu, np. 1500 m²) wymagają instalacji mechanicznego oddymiania, ponieważ dym z ewentualnego pożaru samochodu nie ma dokąd naturalnie ujść.
Centrach handlowych i obiektach użyteczności publicznej – galerie handlowe, supermarkety, kina, teatry, sale koncertowe itp. muszą być wyposażone w systemy usuwania dymu, aby chronić licznie przebywające tam osoby i umożliwić sprawną ewakuację.
Budynkach zamieszkania zbiorowego – hotele, akademiki, szpitale i inne obiekty, w których przebywa jednocześnie wiele osób, stosują oddymianie dla ochrony dróg ewakuacyjnych (często poprzez oddymiane klatki schodowe).
Halach przemysłowych i magazynach – duże hale produkcyjne oraz magazyny również wyposaża się w klapy dymowe lub wentylatory oddymiające, zwłaszcza jeśli składowane są w nich materiały palne.
Innych obiektach szczególnego ryzyka – np. stadiony i hale sportowe, dworce, lotniska czy podziemne tunele komunikacyjne, gdzie zadymienie mogłoby odciąć drogę ucieczki dużej liczbie ludzi.

Powyższe przykłady pokazują, że systemy oddymiania znajdują zastosowanie wszędzie tam, gdzie w razie pożaru dym mógłby zagrozić życiu lub utrudnić ewakuację. Trzeba podkreślić, że każda taka instalacja powinna być projektowana i montowana zgodnie z obowiązującymi normami oraz zasadami wiedzy technicznej. Od poprawnego wykonania systemu zależy jego skuteczność – niewłaściwie rozmieszczone klapy dymowe czy za słabe wentylatory mogą sprawić, że oddymianie nie spełni swojej roli. Dlatego już na etapie projektowania budynku należy przewidzieć miejsce na urządzenia oddymiające (otwory w dachu, szyby oddymiające itp.), aby system mógł działać prawidłowo i spełniał wymogi stawiane przez prawo budowlane.

Elementy systemu oddymiania

Na kompletny system oddymiania składa się wiele współpracujących ze sobą urządzeń. Każdy element pełni określoną funkcję – od wykrycia zagrożenia, przez sterowanie, po fizyczne odprowadzenie dymu. Poniżej przedstawiamy główne komponenty takiej instalacji:

Centrala oddymiania – główny panel sterujący i „mózg” całego systemu. Odbiera sygnały z czujników dymu i przycisków oddymiania, a następnie automatycznie wydaje polecenia uruchomienia odpowiednich urządzeń wykonawczych. Centrala decyduje m.in. o otwarciu klap dymowych czy włączeniu wentylatorów. Musi mieć zapewnione awaryjne zasilanie (np. akumulator), aby działała nawet po zaniku prądu w budynku.
Czujniki dymu (czujki pożarowe) – rozmieszczone w budynku detektory, które wykrywają obecność dymu lub nadmierny wzrost temperatury. Gdy tylko pojawi się dym, czujka wysyła sygnał alarmowy do centrali, inicjując zadziałanie systemu oddymiania. Najczęściej stosuje się optyczne czujniki dymu reagujące na cząstki dymu w powietrzu. System oddymiający może być również zintegrowany z czujnikami ciepła oraz centralnym alarmem przeciwpożarowym (SSP).
Przyciski oddymiania – nazywane też ręcznymi ostrzegaczami pożarowymi (ROP), to przyciski alarmowe umieszczone na ścianach korytarzy i klatek schodowych (zwykle na każdym piętrze). W razie zauważenia pożaru umożliwiają natychmiastowe, ręczne uruchomienie systemu oddymiania. Po zbiciu szybki i naciśnięciu takiego przycisku centrala otrzymuje sygnał, aby otworzyć klapy i okna oddymiające. Ręczne przyciski stanowią zabezpieczenie na wypadek, gdyby automatyczne czujniki z jakiegoś powodu nie wykryły dymu dostatecznie szybko.
Klapy oddymiające – specjalne otwory oddymiające montowane zwykle w najwyższych partiach budynku. Mogą przybrać formę klap dymowych w dachu, uchylnych okien połaciowych lub lameli w świetlikach dachowych, a także okien oddymiających w ścianach (np. na szczycie klatki schodowej). Na co dzień są zamknięte, natomiast w momencie pożaru otwierają się automatycznie i tworzą drogę ujścia dla dymu oraz gorącego powietrza zbierającego się pod stropem. Klapy muszą być rozplanowane tak, by skutecznie odprowadzały dym – zazwyczaj instaluje się je jak najwyżej (gdzie dym naturalnie się gromadzi) i nad kluczowymi drogami ewakuacji, chroniąc te ciągi przed zadymieniem.
Siłowniki okien i klap – urządzenia wykonawcze (elektryczne lub pneumatyczne) odpowiadające za fizyczne otwarcie klap dymowych oraz okien oddymiających. Siłowniki montuje się przy ramach okien lub klap i są one połączone z centralą. Gdy centrala wyśle sygnał alarmu pożarowego, siłowniki natychmiast uruchamiają się, otwierając przypisane im okno bądź klapę. W nowoczesnych systemach dominują siłowniki elektryczne, zasilane z centrali (z podtrzymaniem akumulatorowym) – są one niezawodne i łatwe do zintegrowania. Spotyka się także siłowniki pneumatyczne (otwierające klapy za pomocą sprężonego gazu z butli) oraz starsze rozwiązania mechaniczne (elementy topiące się w wysokiej temperaturze, zwalniające klapę).
Wentylatory oddymiające – potężne wentylatory wyciągowe stosowane w systemach mechanicznych. Ich zadaniem jest aktywne zasysanie dymu z pomieszczeń i wydmuchiwanie go na zewnątrz poprzez kanały wentylacyjne. Wentylatory oddymiające są wykonane z materiałów odpornych na wysoką temperaturę, aby mogły pracować nawet w ogniu. Instalacje mechaniczne z wentylatorami wymagają dodatkowo sieci kanałów dymowych oraz klap odcinających (przeciwpożarowych) w kanałach – zapobiega to przenoszeniu ognia do innych stref budynku. Wentylatory wykorzystuje się tam, gdzie naturalne otwory nie wystarczą, np. w rozległych garażach podziemnych bez dostępu do dachu czy w bardzo dużych halach, gdzie trzeba szybko usunąć ogromne ilości dymu.
Otwory napowietrzające – element często pomijany, a niezwykle istotny dla skuteczności oddymiania. Aby dym mógł być usunięty, do budynku musi jednocześnie napływać świeże powietrze kompensujące ubytek. Rolę tę spełniają otwory napowietrzające, czyli miejsca dopływu powietrza zewnętrznego. Może to być uchylane automatycznie wejście na parterze (drzwi, które otworzą się przy alarmie), specjalne dolne klapy napowietrzające lub okna na niższych kondygnacjach. Dzięki napływowi chłodnego powietrza uzyskujemy efekt „wypychania” – świeże powietrze wchodzi dołem, wypiera dym ku górze, skąd jest on wyrzucany przez klapy dymowe. Bez zapewnienia dopływu powietrza oddymianie nie zadziała prawidłowo, dlatego przepisy wymagają, by systemy oddymiania uwzględniały również odpowiednie napowietrzanie pożarowe (np. drzwi na klatce schodowej otwierające się automatycznie podczas pożaru).
Sygnalizacja alarmowa – większość systemów oddymiania zintegrowana jest z alarmem pożarowym budynku. Uruchomienie oddymiania powoduje równoczesne włączenie sygnałów dźwiękowych (syreny alarmowe) oraz optycznych (migające lampy ostrzegawcze). Alarm ten informuje wszystkich obecnych o konieczności ewakuacji i wskazuje, że system oddymiania już działa. Dodatkowo sygnalizacja ułatwia zlokalizowanie strefy pożaru służbom ratunkowym. W praktyce centrala oddymiania często pełni jednocześnie funkcję lokalnej centrali pożarowej dla danej strefy budynku – steruje zarówno otwarciem klap, wentylatorami, jak i uruchomieniem sygnałów alarmowych.

Rodzaje systemów oddymiania

W zależności od konstrukcji budynku i jego potrzeb stosuje się różne rodzaje systemów oddymiania. Dwa podstawowe rozwiązania to oddymianie grawitacyjne (naturalne) oraz oddymianie mechaniczne (wymuszone). Każde z nich ma swoją specyfikę, zalety i ograniczenia. Poniżej omawiamy, na czym polegają te metody i kiedy się je wykorzystuje.

Oddymianie grawitacyjne (naturalne)

Oddymianie grawitacyjne wykorzystuje naturalne zjawisko konwekcji – gorący dym unosi się do góry, ponieważ jest lżejszy (mniej gęsty) od chłodnego powietrza. System grawitacyjny opiera się zatem na niewymuszonym ruchu powietrza: dym wydostaje się z pomieszczeń poprzez specjalne otwory w najwyższych punktach, a na jego miejsce napływa chłodniejsze powietrze od dołu. W praktyce w najwyższej części budynku instalowane są klapy dymowe na dachu lub automatyczne okna oddymiające pod stropem. Gdy dojdzie do pożaru, centrala otwiera te klapy/okna, tworząc otwory wywiewne dla dymu (tworzy się tzw. efekt kominowy). Równocześnie na najniższych kondygnacjach otwierają się wcześniej wspomniane otwory napowietrzające – na przykład drzwi na parterze albo dolne klapy, które zapewniają dopływ świeżego powietrza z zewnątrz. Taki układ powoduje, że powstaje pionowy, ukierunkowany przepływ: zimne powietrze wchodzi dołem, wypychając gorący dym do góry i na zewnątrz przez dach.

Oddymianie grawitacyjne jest stosunkowo proste i niezawodne, ponieważ wykorzystuje siły natury zamiast skomplikowanych urządzeń. Jego zaletą jest mniejsza liczba elementów mechanicznych – nie wymaga dużych wentylatorów ani rozległych instalacji kanałowych, co przekłada się na niższe koszty montażu i eksploatacji. Działa nawet przy braku prądu (dym sam się unosi, choć oczywiście siłowniki i czujki muszą mieć podtrzymanie zasilania). Takie rozwiązanie znakomicie sprawdza się w budynkach o niezbyt dużej wysokości i powierzchni. Oddymianie klatek schodowych w typowych blokach mieszkalnych jest na ogół realizowane właśnie grawitacyjnie – na stropie klatki montuje się wyłaz dachowy lub okno dymowe, które otwiera się przy pojawieniu się dymu, a na dole klatki drzwi wejściowe automatycznie się uchylają, wpuszczając powietrze. Systemy grawitacyjne spotyka się także w niższych budynkach biurowych, szkołach, hotelach czy np. halach magazynowych z pasmami klap dymowych w dachu. Ograniczeniem oddymiania naturalnego jest to, że wymaga odpowiednich warunków architektonicznych – musi istnieć możliwość zainstalowania wystarczająco dużych otworów w najwyższych miejscach oraz zapewnienia drogi napływu powietrza. W bardzo wysokich lub rozległych obiektach sama siła grawitacji może być niewystarczająca do skutecznego odprowadzenia dymu z odległych zakamarków.

Oddymianie mechaniczne (wymuszone)

W dużych, wielokondygnacyjnych lub skomplikowanych budynkach często stosuje się oddymianie mechaniczne, ponieważ samo zjawisko unoszenia się dymu może nie zapewnić dostatecznej ochrony. System mechaniczny wykorzystuje elektryczne wentylatory oddymiające o dużej wydajności, które aktywnie wymuszają przepływ powietrza. Gdy czujki wykryją pożar albo ktoś uruchomi alarm ręcznie, centrala oddymiania włącza wentylatory – zaczynają one intensywnie zasysać dym z pomieszczeń i przepompowywać go na zewnątrz budynku. Równolegle otwierane są klapy dymowe oraz doprowadzające powietrze, tak aby powstał kompletny system cyrkulacji: świeże powietrze wpada otworami napowietrzającymi, a dym jest wyciągany przez wentylatory i wydalany poza obiekt.

Oddymianie mechaniczne pozwala szybko usunąć duże ilości dymu, niezależnie od warunków zewnętrznych. Jest to niezastąpione w takich miejscach jak: rozległe garaże podziemne (gdzie nie ma okien ani dachowych klap), rozbudowane centra handlowe o wielu kondygnacjach, wysokie wieżowce, a także obiekty przemysłowe z licznymi pomieszczeniami. Dzięki wentylatorom dym może być odprowadzany na duże odległości poziome i pionowe poprzez sieć kanałów – coś, czego system grawitacyjny nie mógłby osiągnąć przy braku naturalnego ciągu.

Trzeba jednak pamiętać, że system mechaniczny jest bardziej złożony i wymaga starannego zaprojektowania. Konieczne jest uwzględnienie odpowiednich kanałów dymowych, klap odcinających (aby ogień nie przedostawał się kanałami wentylacyjnymi do innych stref) oraz zapewnienie zasilania awaryjnego dla wentylatorów. Przy dużej mocy urządzeń może być potrzebny agregat prądotwórczy lub zapasowe źródło energii, by wentylatory działały nawet wtedy, gdy ogień uszkodzi sieć elektryczną. Istotnym aspektem jest też kontrola ciśnienia – mocne wentylatory potrafią wytworzyć podciśnienie lub nadciśnienie w wentylowanych przestrzeniach, co w skrajnych przypadkach mogłoby utrudnić otwarcie drzwi ewakuacyjnych. Dlatego projektując oddymianie mechaniczne, dobiera się parametry tak, by uniknąć takich efektów (np. stosuje się więcej mniejszych wentylatorów zamiast jednego ogromnego). Regularna konserwacja również ma znaczenie – wentylatory i klapy powinny być okresowo sprawdzane, aby mieć pewność, że w razie pożaru zadziałają bez awarii.

Niezależnie od typu systemu, cel oddymiania pozostaje taki sam: maksymalnie długo utrzymać warstwę wolną od dymu tuż nad podłogą, przynajmniej na wysokość umożliwiającą ludziom poruszanie się (przyjęło się, że około 2 metry). Sprawnie działający system oddymiania ogranicza rozprzestrzenianie się dymu i ciepła po budynku, spowalnia rozwój pożaru (bo usuwa gorące gazy) i kupuje cenny czas na ewakuację oraz interwencję strażaków. Warto dodać, że spotykane są też rozwiązania mieszane, łączące obie metody – tzw. systemy hybrydowe wykorzystują zarówno klapy grawitacyjne, jak i wentylatory, aby zwiększyć efektywność oddymiania w trudnych obiektach. Ponadto w niektórych budynkach stosuje się systemy zapobiegania zadymieniu (tzw. nadciśnieniowe), które nie odprowadzają dymu na zewnątrz, lecz chronią wybrane strefy przed jego przenikaniem. Przykładem jest zabezpieczenie klatki schodowej poprzez wtłaczanie do niej czystego powietrza – utrzymując lekko wyższe ciśnienie w klatce, zapobiega się napływowi dymu z korytarzy. Te specjalistyczne rozwiązania są uzupełnieniem klasycznych systemów oddymiania i również służą zapewnieniu bezpiecznych dróg ucieczki.

Jak wybrać odpowiedni system oddymiania?

Dobór systemu oddymiania do konkretnego budynku to złożone zadanie, które powinno uwzględniać szereg czynników technicznych i formalnych. Inne rozwiązanie sprawdzi się w małym budynku biurowym, a inne w wysokim apartamentowcu czy podziemnym parkingu. Kryteria wyboru systemu oddymiania związane są przede wszystkim ze specyfiką obiektu oraz obowiązującymi wymogami bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiamy najważniejsze aspekty, na które należy zwrócić uwagę planując instalację oddymiającą:

Wielkość i układ budynku – Im większy oraz bardziej rozbudowany architektonicznie budynek, tym wydajniejszy i bardziej zaawansowany system oddymiania będzie potrzebny. Wysokość obiektu, liczba kondygnacji i skomplikowanie rozkładu pomieszczeń wpływają na wybór metody oddymiania. Na przykład dla wysokiego wieżowca czy rozległego kompleksu lepsze będzie oddymianie mechaniczne z siecią wentylatorów, natomiast w niższym budynku o prostej bryle wystarczy oddymianie naturalne. Ważne jest także uwzględnienie dróg, jakimi dym może się rozprzestrzeniać – np. obecność atrium, długich korytarzy, pionów wentylacyjnych – aby dobrać system skutecznie chroniący te przestrzenie.
Przeznaczenie obiektu – Rodzaj działalności i funkcji budynku determinują poziom zagrożenia pożarowego oraz wymagany typ instalacji. Inaczej planuje się oddymianie w budynku mieszkalnym, inaczej w fabryce chemicznej. Obiekty przemysłowe czy magazyny wysokiego składowania często potrzebują bardzo wydajnych, mechanicznych systemów oddymiania, bo ewentualny pożar mógłby generować gęsty dym i szybko się rozprzestrzeniać. Natomiast w budynkach użyteczności publicznej, gdzie głównym celem jest ochrona ewakuujących się ludzi, kluczowe będzie utrzymanie drożności klatek schodowych i korytarzy – tu sprawdzają się zarówno systemy grawitacyjne (np. oddymianie klatek w hotelach), jak i hybrydowe, w zależności od wielkości obiektu.
Wymagania prawne i normy – Przy wyborze systemu nie można pominąć aspektów formalnych. Prawo budowlane oraz przepisy przeciwpożarowe jasno wskazują, kiedy i jakie systemy należy stosować. Dla wielu typów budynków przepisy precyzują minimalną powierzchnię czynnych klap dymowych, maksymalną długość korytarzy bez oddymiania czy konieczność zastosowania nadciśnieniowej ochrony klatki schodowej. Ponadto obowiązują normy (np. europejska EN 12101) określające standardy dla urządzeń oddymiających – od odporności ogniowej klap po wydajność wentylatorów. Wybierając system, trzeba zapewnić, że wszystkie elementy spełniają te normy i że cały projekt będzie odebrany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Często to właśnie analiza wymogów prawnych kieruje nas ku konkretnemu rozwiązaniu (np. w garażu podziemnym przepisy mogą wymusić oddymianie mechaniczne niezależnie od innych czynników).
Koszt i możliwości budżetowe – Koszty instalacji systemu oddymiania mogą być znaczące, zwłaszcza w przypadku rozwiązań mechanicznych. Budżet jest więc jednym z istotnych kryteriów – należy znaleźć równowagę między zapewnieniem maksymalnego bezpieczeństwa a rozsądnymi nakładami finansowymi. System grawitacyjny z klapami bywa tańszy w montażu i utrzymaniu niż rozbudowany system z wentylatorami i automatyką. Z drugiej strony oszczędzanie kosztem bezpieczeństwa jest ryzykowne i niezalecane. Warto na etapie projektowania przeanalizować różne warianty – np. czy w danym obiekcie można z powodzeniem zastosować więcej naturalnych otworów oddymiających zamiast kosztownych wentylatorów, lub czy istnieją dostępne dofinansowania na systemy bezpieczeństwa pożarowego. Inwestycja w odpowiedni system oddymiania zwiększa też wartość budynku i może obniżyć stawki ubezpieczeniowe, co w dłuższej perspektywie częściowo rekompensuje poniesione wydatki.
Eksploatacja i konserwacja – Przy wyborze warto uwzględnić również aspekty utrzymania systemu. Bardziej skomplikowane systemy mechaniczne wymagają regularnych przeglądów, serwisowania silników wentylatorów, wymiany filtrów czy akumulatorów w centralach. Jeżeli budynek nie dysponuje częstym nadzorem technicznym, prostsze rozwiązania mogą być korzystniejsze. Każdy system – nawet najprostszy – musi jednak podlegać okresowym testom i konserwacji (co najmniej raz w roku) przez wykwalifikowany personel. Decydując się na konkretny typ oddymiania, dobrze jest upewnić się, że dysponujemy środkami i możliwościami do jego utrzymania w gotowości przez cały cykl życia budynku.

Jak widać, wybór systemu oddymiania powinien być poprzedzony wnikliwą analizą budynku i konsultacją ze specjalistami od ochrony przeciwpożarowej. Fachowy projektant czy rzeczoznawca pomoże dobrać optymalne rozwiązanie spełniające zarówno oczekiwania inwestora, jak i surowe wymogi bezpieczeństwa. W razie wątpliwości zawsze warto zasięgnąć opinii eksperta – niewłaściwie dobrany lub zaprojektowany system może nie zadziałać w krytycznym momencie, a stawką jest ludzkie życie i dobytek.

Na etapie realizacji równie istotny jak sam projekt jest dobór jakościowych urządzeń wchodzących w skład systemu. Na rynku działa wiele firm specjalizujących się w dostarczaniu komponentów do systemów zabezpieczeń przeciwpożarowych. Przykładowo, firma DTS System oferuje szeroką gamę urządzeń składających się na systemy oddymiania – w jej ofercie znajdują się m.in. nowoczesne centrale sterujące oddymianiem, certyfikowane czujniki dymu, siłowniki do okien i klap, a także same klapy oddymiające renomowanych producentów. Dzięki współpracy z uznanymi markami branżowymi dostawca zapewnia, że wszystkie elementy cechuje niezawodność i zgodność z aktualnymi standardami. Warto zaznaczyć, że firmy takie jak DTS System zajmują się przede wszystkim dystrybucją sprzętu i doradztwem technicznym – dostarczają gotowe rozwiązania, ale nie prowadzą montażu i instalacji u klienta. Samo wykonanie i podłączenie systemu na obiekcie leży po stronie wyspecjalizowanych firm instalacyjnych posiadających odpowiednie uprawnienia. Korzystając jednak z oferty doświadczonego dostawcy, inwestor zyskuje pewność, że otrzyma właściwie dobrane, kompatybilne ze sobą urządzenia o wysokiej jakości. To z kolei przekłada się na sprawne działanie całego systemu w momencie próby.

Dobry system oddymiania jest inwestycją w bezpieczeństwo, która może uratować życie oraz ograniczyć straty materialne podczas pożaru. Właściwie zaprojektowana i wyposażona instalacja oddymiająca zapewni mieszkańcom lub użytkownikom budynku cenny czas na ucieczkę, a służbom ratunkowym stworzy warunki do szybszego opanowania zagrożenia. W efekcie nawet w obliczu tak groźnego zjawiska, jak pożar, można znacząco zwiększyć szanse na pomyślne wyjście z sytuacji – a o to właśnie chodzi w systemach oddymiania.